ประวัติ คาราเต้

คาราเต้ (ญี่ปุ่น: 空手 ) หรือ คาราเต้โด (ญี่ปุ่น: 空手道 หรือ วิถีมือเปล่า) เป็นศิลปะการต่อสู้ที่ได้รับการดัดแปลงมาจากมวยจีนหรือมวยเส้าหลิน โดยคาราเต้ได้ก่อกำเนิดครั้งแรกที่เมือง Okinawa โอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น ในประมาณปี พ.ศ. 2464 การฝึกคาราเต้แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ การฝึกคาราเต้เพื่อการป้องกันตัวและต่อสู้จริง ซึ่งรู้จักกันว่า “budo”  ซึ่งใช้อวัยวะต่างๆ ในร่างกาย เช่น กำปั้น เท้า สันมือ นิ้ว ศอก เป็นต้น สำหรับคาราเต้สมัยใหม่จะเน้นการออกกำลังกายและแข่งขันในเชิงกีฬา ซึ่งคาราเต้ปัจจุบันจะฝึกฝน 3 ส่วนคือ Kihon (การฝึกพื้นฐาน การใช้แรงที่ถูกต้อง), Kata (ท่ารำมวย หรือ มวยเส้น) และ Kumite (การต่อสู้)  ค่ายคาราเต้ที่มีชื่อเสียงและได้รับการฝึกฝนทั่วโลกมีค่ายหลัก ๆ เช่น โชโตกันริว Shotokan-Ryu 松涛館流, โกจูริว Goju-Ryu 剛柔流, วาโดริว Wado-Ryu 和道流, และ ชิโตริว Shito-Ryu 糸東流, และถ้าเป็นคาราเต้ Full Contact หรือแบบที่ปะทะจริงคล้ายมวยไทย ต่างกันที่ห้ามใช้มือต่อยที่ใบหน้า คือ คาราเต้สายเคียวคูชิน Kyokushinkai Karate 

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *